Presale: Meld je aan in oktober en start op 1 november. Op 1 november sluit de aanmelding voor deze training!
Van een los-vast contact, strakheid of eindeloos zoeken - naar een zachte & stabiele verbinding
Zónder kneepjes of trucjes naar een échte nageeflijke boog.
Je wilt graag dat je paard jouw hand opzoekt, fijn door zijn lichaam beweegt en zacht nageeft. Dat je voelt dat je samen rijdt en dat je niet de hele tijd bezig bent om zijn hoofd op de juiste plek te houden.
een zachte, stabiele verbinding zonder kneepjes of trucjes
begrijpen wat jouw paard je vertelt
weten waar de verbinding verloren gaat en wat jij dan kunt doen
Ride Along with Hester-audio’s voor tijdens het rijden
in je eigen tempo, met je eigen paard
Presale: nu €247,- €97,-
“Die nageeflijke boog begint niet bij kneepjes in je teugel, maar bij een échte verbinding”
Een zachte, stabiele verbinding
zonder kneepjes of trucjes
Begrijpen wat je paard je vertelt
en waar de verbinding verloren gaat
Een helder patroon om tijdens
het rijden op terug te vallen
Begin je elke training opnieuw met zoeken naar die fijne verbinding?
De ene teugel voelt zwaar, aan de andere kant heb je nauwelijks verbinding. Of je paard maakt zijn hals rond, maar zodra je contact krijgt, verdwijnt het tempo. Rijd je hem weer naar voren, dan ben je die verbinding opnieuw kwijt.
En soms lukt het wél. Dan voel je ineens een paard dat onder je door swingt en een hand die zacht kan blijven. Alleen ben je vaak al twintig of dertig minuten verder. En als je de volgende dag opstapt, vraag je je af: wat deed ik gisteren waardoor het uiteindelijk zo fijn voelde?
In Jouw Nageeflijkheidsroutine – The Connection Pattern leer ik je hoe je die verbinding stap voor stap opbouwt. Je gaat begrijpen wat jouw paard je vertelt, waar de verbinding verloren gaat en wat jij op dat moment kunt doen. Zodat je niet hoeft te wachten tot het toevallig een keer lukt, maar weet waar je tijdens het rijden naartoe werkt.
Niet door je paard met je handen in een houding te krijgen. Wel door vanuit je zit, je been en je hand zo met hem te communiceren dat hij de ruimte en het vertrouwen krijgt om écht na te geven.
Hoe lang blijf je nog zoeken naar die fijne verbinding?
Misschien herken je dit wel. Je stapt op en voelt al vrij snel dat de aanleuning vandaag weer niet vanzelf komt. Je probeert een paar voltes, rijdt wat overgangen of laat je paard wijken. Dat helpt soms best even, maar zodra je iets verandert, is het fijne gevoel weg.
Of je paard komt juist heel gemakkelijk met zijn hoofd naar beneden. In eerste instantie denk je: mooi, daar is de nageeflijkheid. Maar als je eerlijk bent, voel je dat hij ondertussen niet meer lekker voorwaarts gaat. Hij wordt traag, kruipt achter je hand of laat zijn rug niet echt onder je door bewegen. Dan probeer je hem weer naar voren te rijden en meteen is het contact verdwenen.
Bij een ander paard gebeurt precies het omgekeerde. Je rijdt voorwaarts, maar hij wordt steeds sterker in je hand. Je hebt het gevoel dat je voortdurend moet opvangen en vraagt je af of je nu een verbinding hebt, of dat je hem eigenlijk alleen maar vasthoudt.
Dat zijn geen kleine details. Vroeg of laat merk je het ook in je overgangen, in de galop of wanneer je een oefening wilt rijden. Op een volte lukt het misschien nog om een paar fijne passen te voelen, maar zodra je van stelling verandert of iets meer van je paard vraagt, wordt hij strak. Je komt dan steeds weer op hetzelfde punt uit.
En dat is frustrerend, juist omdat je het graag goed wilt doen voor je paard. Je neemt les, je probeert de aanwijzingen te onthouden en je let echt op wat je met je handen doet. Maar “rij hem meer van achter naar voren” helpt je tijdens het rijden niet altijd verder als je niet precies weet wat je dan moet voelen en welke hulp je op welk moment geeft.
Nageeflijkheid is dus niet: “Zet ’m er maar even doorheen”
En juist daar ontstaat ontzettend veel verwarring.
Een paard kan zijn hals rond maken en toch niet nageeflijk zijn. Hij kan licht voelen in je hand omdat hij zich achter het bit verstopt. Hij kan zijn hoofd omlaag brengen terwijl het tempo wegvalt. En andersom kan hij best actief naar voren lopen, maar ondertussen op zijn voorhand vallen en steeds zwaarder worden in jouw hand.
Een krul in de hals vertelt je dus nog niet hoe het met de rest van zijn lichaam gaat.
Toch krijgen ruiters nog vaak aanwijzingen om vooral iets met hun teugels te doen. Een kneepje hier, een beetje spelen met de vingers daar, de binnenteugel iets aannemen totdat het hoofd naar beneden komt. Misschien heb je zelf ook geleerd om dat te doen, terwijl het eigenlijk nooit helemaal goed voelde.
Aanleuning heet niet voor niets aanleuning. Je wilt juist dat je paard vertrouwen krijgt in het contact met jouw hand. Als jij hem telkens met je hand van het bit af probeert te krijgen, wordt die verbinding onrustig. Je paard kan dan wel even een mooi plaatje laten zien, maar daarmee heb je nog niet het gevoel dat hij jouw hand werkelijk aanneemt.
Alles loslaten is trouwens ook niet vanzelf de oplossing. Ik snap heel goed waar die neiging vandaan komt. Als je bang bent dat je te veel met je hand doet, voelt loslaten vriendelijker. Alleen: wanneer je paard contact met je maakt en jij verbreekt dat contact meteen weer, wordt het voor hem ook lastig om te begrijpen waar hij naartoe mag bewegen.
Je kunt pas een gesprek voeren als je aan de lijn blijft
Ik gebruik vaak het voorbeeld van een telefoongesprek. Stel je voor dat je jouw paard opbelt. De telefoon gaat over, hij neemt op en zegt: “Hallo?” En precies op dat moment hang jij op.
Dat is wat er tijdens het rijden soms gebeurt. Je vraagt je paard om verbinding, hij geeft antwoord en zodra je iets voelt in je hand, laat je alles weer los. Of je probeert eerst met je teugels zijn hals rond te krijgen en verbreekt daarna zelf de verbinding wanneer je voorwaarts wilt rijden.
Dan ontstaat er geen gesprek.
Nageeflijkheid is voor mij tweerichtingsverkeer. Jij geeft een hulp met je zit, je been of je hand en je paard reageert daarop. Vervolgens moet jij dat antwoord ook kunnen voelen en er iets mee doen. Niet steeds meer opdrachten geven, maar luisteren naar wat hij je teruggeeft.
Hoe voelt die verbinding dan? Alsof je hand in hand loopt met je paard. Je sleurt hem niet met je mee, maar je geeft ook niet zo’n slap handje waarbij er eigenlijk geen contact is. Je voelt elkaar. Er is een zachte, verende verbinding waarin jullie allebei aanwezig blijven.
Dat klinkt misschien eenvoudig. Tijdens het rijden vraagt het alleen nogal wat van je timing. Want wanneer maak je contact? Wanneer rijd je door? Wanneer vang je op? En wanneer geef je nét genoeg ruimte zonder de verbinding weer kwijt te raken?
Precies daarom heb ik deze training gemaakt.
Het gaat om wat er onder je gebeurt
Als je paard werkelijk nageeft, gebeurt er meer dan alleen iets in zijn hals. Je voelt dan dat zijn achterbeen blijft aansluiten, dat zijn lichaam onder je kan welven en dat de beweging over zijn rug naar voren doorloopt. Via zijn hals en mond komt die beweging uiteindelijk uit bij jouw hand. Daar ontstaat die zachte, elastische verbinding die je niet hoeft vast te houden met steeds sterkere hulpen.
Het is als een gesloten cirkel. Zodra ergens in die cirkel de verbinding wegvalt, voel je dat tijdens het rijden. Soms wordt je paard zwaar. Soms voelt het juist leeg in je hand. En soms heb je aan één kant veel te veel contact, terwijl de andere teugel bijna geen verbinding maakt.
Daarom heeft het weinig zin om alleen naar de stand van zijn hoofd te kijken. Je wilt leren herkennen waarom hij zwaar, strak, los of juist te diep wordt. Swingt het achterbeen nog vergenoeg onder je door? Is het ritme goed? Blijft hij in balans wanneer je een wending maakt? En wat gebeurt er met jouw eigen zit en hand zodra je voelt dat het moeilijk wordt?
Als je dat leert zien en voelen, kun je je paard veel duidelijker helpen. Je hoeft dan niet telkens een nieuwe tip uit te proberen. Je weet welke schakel in jullie verbinding aandacht nodig heeft.
Stel je voor dat je een duidelijke routine hebt waar je op terug kan vallen.
Want het gaat er niet om dat je paard vanaf de eerste pas perfect loopt. Het gaat erom dat je herkent wat er gebeurt en weet hoe je samen weer bij die fijne verbinding komt.
Dat je voelt dat je paard hand in hand loopt met jou, en begrijpt hoe je de voorwaartse reactie kunt behouden zonder hem van het bit af te rijden.
Dat je merkt dat één teugel zwaar wordt, maar niet meteen aan die teugel gaat trekken. Je kijkt eerst wat er gebeurt met zijn schouders, zijn achterbenen en zijn balans.
Of dat je een overgang rijdt en voelt dat de nageeflijkheid bijna verdwijnt. In plaats van na de overgang weer van voren af aan te beginnen, weet je waarop je vóór en tijdens die overgang moet letten.
Je gaat steeds beter begrijpen wat je paard nodig heeft. En misschien nog wel belangrijker: je gaat merken dat je zelf niet voortdurend méér hoeft te doen. Als je hulpen duidelijk zijn en je paard de ruimte krijgt om daarop te antwoorden, kunnen jullie allebei zachter worden in de verbinding.
Maak kennis met The Connection Pattern
The Connection Pattern is de rode draad in jouw nageeflijkheidsroutine. Ik neem je stap voor stap mee in de voorwaarden die nodig zijn om een paard van achter naar voren te rijden en een fijne, stabiele aanleuning op te bouwen.
We beginnen bij ontspanning en duidelijkheid. Want een paard ontspant niet alleen doordat je hem maar laat gaan en afwacht wat er gebeurt. Hij heeft er ook iets aan als jij een helder kader geeft en hem uitlegt wat je wél van hem vraagt.
Van daaruit werken we aan het contact. Hoe maak je verbinding zonder te trekken of te friemelen? Hoe laat je je hand meeveren? En hoe zorg je dat je paard naar je hand toe durft te bewegen, terwijl jij hem niet tegenhoudt zodra hij dat doet?
Daarna kijken we naar ritme en balans. Want wanneer je paard van het achterbeen af loopt of juist niet voorwaarts genoeg blijft, wordt een stabiele nageeflijkheid moeilijk. Ook rechtrichten hoort erbij. Zeker als je aan één teugel voortdurend meer voelt dan aan de andere, wil ik dat je leert kijken naar hoe het hele paard beweegt.
Uiteindelijk breng je dat samen in de houding die bij jouw paard en zijn trainingsniveau past. Een houding waarin hij zijn lichaam goed kan gebruiken en waarin de verbinding ook blijft bestaan wanneer je een overgang, wending of tempowisseling rijdt.
Je krijgt dus geen stapel losse aanwijzingen om allemaal tegelijk uit te proberen. Ik wil dat je begrijpt welke volgorde logisch is, zodat je tijdens je eigen training op een patroon kunt terugvallen.
Dit gaan we samen trainen
De online training bestaat uit verschillende modules waarin ik je stap voor stap meeneem. Je hoeft niet zelf te zoeken waar je moet beginnen, ik help je van A tot X 😉. We starten met de voorwaarden voor ontspanning en met het stellen van een duidelijk kader. Je leert hoe je bij je paard blijft met je uitleg, ook wanneer iets niet meteen lukt, en hoe je merkt of jouw hulp werkelijk bij hem aankomt.
Daarna gaan we van verbinding naar nageeflijkheid. We kijken naar de samenwerking tussen je zit, je been en je hand. Wanneer maak je contact, hoe houd je dat contact rustig en wat doe je als je paard vertraagt of zich juist tegen je hand sterk maakt? Ook je onafhankelijke zit en de manier waarop je hand meebeweegt, komen hierin terug.
In de module over ritme en balans leer je hoe je paard actief kan blijven zonder te gaan rennen. Je gaat het verschil herkennen tussen een hals die alleen rond wordt en een lichaam dat werkelijk van achter naar voren beweegt. Vervolgens werken we aan het rechtrichten: de schouders en achterbenen beter op één spoor, zodat de verbinding aan beide kanten gelijkmatiger kan worden.
Tot slot kijken we naar de houding van jouw paard. Hoe hoog of laag laat je hem lopen? Wanneer loopt hij naar je hand toe en wanneer kruipt hij erachter? En hoe behoud je de verbinding wanneer je halt houdt, achterwaarts gaat, aangaloppeert of een tempowisseling rijdt?
Onderweg komen ook onderwerpen als halsstrekken, overgangen, de timing van je hulpen, een ademende hand en het laten dragen van de eigen balans aan bod. Steeds met dezelfde vraag: wat voel je, wat betekent dat en wat is jouw volgende stap?
Ride Along with Hester-audio's
Ik ga met je mee de rijbaan in!
Thuis een uitleg bekijken is waardevol. Maar ik weet ook hoe het gaat: een paar dagen later zit je op je paard en denk je ineens: Hoe zat het ook alweer?
Daarom krijg je bij deze training ook de Ride Along with Hester-audio’s. Je kunt ze tijdens het rijden luisteren, zodat ik je help om je aandacht bij de juiste dingen te houden. Niet alleen bij wat je moet doen, maar vooral ook bij wat je paard daarna teruggeeft.
Want daar zit vaak het verschil. Je kunt heel goed een hulp geven, maar als je het antwoord mist, blijf je toch zoeken. Met de audio’s help ik je om de uitleg uit de training mee te nemen naar de plek waar het uiteindelijk moet gebeuren: op jouw eigen paard.
Daarnaast ontvang je aanvullende Bonus WhatsApp-content om de belangrijkste onderdelen van The Connection Pattern tijdens het oefenen weer even helder voor je te krijgen.
Voor wie heb ik deze training gemaakt?
Deze training is voor jou als je met je eigen paard rijdt en graag een eerlijke, zachte verbinding wilt opbouwen, maar merkt dat die verbinding nog niet stabiel genoeg is. Misschien werk je nog aan de basisaanleuning. Misschien rijd je al wedstrijden en loop je juist in de overgangen of moeilijkere oefeningen tegen diezelfde basis aan.
Het is ook voor je als je inmiddels heel goed weet wat je níét wilt. Je wilt niet blijven kneepjes geven, je paard niet vasthouden en hem niet alleen maar in een houding rijden. Tegelijk wil je wel weten wat je dan moet doen wanneer hij zijn hoofd omhoog brengt, achter het bit kruipt of één teugel vastpakt.
Ik beloof je geen trucje waardoor ieder paard morgen meteen nageeflijk loopt. Je paard heeft zijn eigen lichaam, opleidingsniveau en gewoontes. En jij moet de nieuwe manier van rijden ook kunnen oefenen en leren voelen. Wat ik je wel geef, is een duidelijke opbouw waarmee je veel gerichter kunt trainen dan wanneer je iedere dag opnieuw gaat zoeken.
Dit is je trainer
Hester Bransen
Ik ben Hester Bransen, Awardwinnaar beste Hippisch Instructeur en Docent van het jaar, Prix St George amazone, en voormalig ORUN-instructeur en examinator. Ik gaf meer dan vijftien jaar les binnen de MBO opleiding paardensport en heb meer dan 1.500 ruiters live en online begeleid.
Wat ik in lessen steeds weer zie, is dat ruiters hun paard ontzettend graag goed willen trainen. Ze doen hun best om aanwijzingen op te volgen, maar krijgen lang niet altijd uitgelegd waarom iets werkt of wat ze precies zouden moeten voelen. En als de instructeur er dan een keer niet naast staat, begint het twijfelen opnieuw.
Daarom leer ik je graag om zelf beter te kijken, te voelen en te begrijpen. Niet omdat je nooit meer les nodig hebt, maar omdat jij tijdens iedere rit degene bent die met jouw paard in gesprek is. Hoe beter je zijn antwoorden leert verstaan, hoe meer je samen kunt oplossen.
Dit krijg je met Jouw Nageeflijkheidsroutine
Je krijgt toegang tot de complete online training Jouw Nageeflijkheidsroutine – The Connection Pattern, met praktische uitleg, video’s en oefeningen die je met je eigen paard kunt toepassen.
De Ride Along with Hester-audio’s helpen je om die kennis mee te nemen tijdens het rijden. Met de aanvullende WhatsApp-content kun je de belangrijkste punten er ook tussendoor weer bij pakken.
Je volgt de training in je eigen tempo. Een onderdeel dat voor jouw paard op dit moment belangrijk is, kun je opnieuw bekijken en vervolgens in je volgende rit weer oefenen. Zo bouw je niet alleen kennis op, maar leer je het patroon steeds beter herkennen in wat je onder je voelt.
Jouw investering in de presale: €97,- ipv €247,-
“Maar ik heb al zoveel lessen en trainingen over aanleuning gevolgd”
Dat kan ik me voorstellen. Waarschijnlijk heb je ook al heel veel goede dingen gehoord. Alleen is het verschil tussen begrijpen hoe nageeflijkheid eruitziet en haar zelf kunnen opbouwen tijdens het rijden best groot.
Je kunt weten dat je paard van achter naar voren moet lopen en tóch niet weten wat je doet zodra hij zwaar wordt op één teugel. Je kunt begrijpen dat je niet moet friemelen en tóch merken dat je handen onrustig worden wanneer hij bijna uit de verbinding schiet.
Daarom werken we in deze training niet alleen aan de theorie. Je leert de signalen herkennen die jouw paard geeft en gaat oefenen met de volgorde van jouw eigen hulpen. Zodat “rij hem naar je hand toe” geen losse zin blijft, maar iets wordt wat je tijdens het rijden kunt toepassen.
“Kan ik dat wel leren zonder dat je naast de bak staat?”
In de video’s en audio’s leg ik je niet alleen uit welke hulp je geeft, maar ook wat je daarna bij je paard wilt voelen. De Ride Along-audio’s zijn er juist voor dat moment waarop je zelf in het zadel zit.
Tegelijk blijft leren rijden iets wat je in de praktijk doet. Gun jezelf en je paard dus de tijd om te oefenen. Soms lukt een stukje meteen en soms ontdek je eerst duidelijker waar het nog misgaat. Ook dat is waardevolle informatie, want dan weet je eindelijk waar je aan kunt werken.
Wanneer start deze training?
In oktober kun je je aanmelden voor deze training in de Presale.
Op 1 november sluit de aanmelding en start de training met de ruiters die zich hebben aangemeld!
Ruiters in het abonnement Paardrijden met Ruitergevoel hebben automatisch toegang. Dan hoef je deze training dus niet los aan te schaffen.
Klaar om die verbinding echt te leren begrijpen?
Stel je voor dat je tijdens het rijden voelt dat je paard jouw hand opzoekt en dat jij rustig contact kunt blijven houden. Dat je merkt wanneer hij zijn balans verliest, zonder meteen terug te vallen op trekken of loslaten. En dat je na een overgang niet denkt: Daar gaan we weer, maar weet hoe je samen de verbinding terugvindt.
Dat is wat ik je met Jouw Nageeflijkheidsroutine – The Connection Pattern wil leren. Stap voor stap, met jouw eigen paard, vanuit een zachte en eerlijke communicatie.
Want die nageeflijke boog begint niet bij een kneepje in je teugel. Hij ontstaat wanneer jij en je paard elkaar door het hele lichaam heen kunnen blijven voelen.